Ang Sayaw ng Alikabok

Paeng Ferrer
27 June 2012
     
     
Nakatitig sa akin ang mga aklat.
May humuhudyat na tren sa 'di kalayuan.
Sinipat ko ang bintana.
Gabi na pala.
     
Dalawang taon na lang,
dalawang mabagal na taon.
     
Ako ang alikabok sa saklob ng aklat.
Ako rin ang salaring 'di pumagpag sa alikabok.
Kasi tinatamad.
Kasi marami pang pangarap.
     
Gustong mag-aral sa ibang bansa.
Gustong magturo sa ibang bansa.
Linisin ko raw muna ang alikabok.
     
Hindi pa ako masterado.
Tiningnan kong muli ang mga inaamag na aklat.
Nakatunganga at nawiwili ako sa tugtugin ng tren.
     
Potensyal na masterado.
Potensyal na mag-aaral sa dayuhang lupa.
Potensyal na guro.
Potensyal, pero 'di aktwal.
     
Nagsasayaw ako. ***

Mga Byaheng Hindi Panturista

Paeng Ferrer

21 Apr 2011

Nag-eempake ka
papunta sa isang akademikong kumperensya

nang tinanong mo ako,

"naalala mo ba ang mga Aeta sa Zambales?”,

Isang linggo ka roon

habang nananatili akong nagsusulat

ng sanaysay tungkol sa mga bagong teorya

at tungkol sa pagtamlay.

Natandaan mo ba ang ulam

nilang pinaghalong sardinas at mami?

Isinilid mo ang lumang laptop sa bagahe

na waring hinapo sa rami ng nilakbay.

Sari-sari ang mga byahe natin.

Mayroong sa mga magsasaka sa Nueva Ecija

na walang tubig at kuryente;

sa mga natabunan ng trahedya sa Leyte;

o kaya’y sa mga naipit ng gyera sa Pikit?

May mapa ng Pilipinas sa pader natin

at may marka ang mga lugar panturista

pero ang parati nating nararating

ay masasabi rin namang kilalang lugar

dahil sa pinsala, kahirapan, at kaapihan.

Mistulang nag-aapoy ang dagat

sa paligid ng mapa.

Maya-maya’y nanlata rin ang apoy.

Saglit akong tumigil

upang isipin ang susunod na talata.

Pula ang dapithapon sa labas ng bintana.

Tulad ng una nating pagtatagpo

sa unibersidad.

Matapang kong inilalantad ang imperyalismo

at aktibo ka naman sa teatro noon.

Minsa’y gusto rin nating magbakasyon

at tumigil nang isang linggo

para patahanin ang loob.

Pero kadalasa’y ang nagpapahumpay ng kaluluwa

ay ang pakikipaglaban

para sa mga kubling pook.

Pumanglaw ang papawirin sa labas.

Itinabi ko ang kwaderno’t bolpen.

Nagpaalam ka para sa muling paglalakbay.

Sa paglabas mo ng pinto,

anino mo ang mapa ng Pilipinas

pero hindi ito nagliliyab tulad noon.

Paanong ang kay liit na bansa

ay nagtataglay ng kay laking dusa?

Maaapula pa ba natin ang sunog?

O ililikas na lamang ang taumbayan?

Minsa’y nais ko nang ibaba ang mapa

at palitan ng ibang lugar. ***

Pagnasa

(tugon sa nobelang Shanghai Baby ni Wei Hui)

Paeng Ferrer

12 Apr 2011

May kabiyak na lumbay ang gabi.

Ako ang banal na nagpintang itim ng magdamag.

Mistulang salamin ang kinang ng buwan –

magkatapat at baligtad ang paligid.

Mapanlinlang ang gabi.

Ibinibigay nito ang hilig mo

nang sa karaka’y malaman mong hindi mo na ito nais.

Pumanaog ako ng sasakyan

at naglakad pauwi.

Naulinigan ko ang alulong ng halimaw

sa kalye.

Pagdaka’y takot kong nasalubong ang masibang hayop.

Handa niyang punitin ang nanlalatang kalamnan ko.

Iniakma ko ang punyal sa puso niya.

Pero biglang nagbago ang hugis ng aswang.

Ikaw ba ang matimyas na Soltera

na may puspos at wagas na ngiti?

Totoong malungkot ang ngiti niya.

Pawang mga alitaptap ang ngiti

na magarang tingnan tuwing gabi

ngunit ‘di maaninag ang kislap sa umaga.

Dagling naglaho ang konsepto ko ng oras,

parang alingasngas na ‘di binibigyang puna.

Hinagap ko lamang ang natirang kumilos.

Bumubulong sa likod ng diwa ko ang paglihis.

Karnal, ikaw ay aking iniibig, karnal. ***

Untitled 01 Apr 2011

ni Paeng Ferrer

Wala na akong maisulat sa ngayon.

Nalunod na ang aking sarili.

Ang pagtula ay tagumanak.

Lumalabas na ang sanggol

sa pwerta diretsong basura.

Dinadayo ng langaw ang sangsang.

Tondo, Payatas, Antipolo.

“Hindi pagdadalantao ang pagsusulat,

hindi rin siguro ito mabaho,”

dalumat ng mistulang pantas.

Ang negatibong pinarami

ng kapwa negatibo

ay magiging positibo

kaya’t positibo ang pagkatha.

Pakinggan ang katwiran kong balintunay,

hindi ka maligaya kung malumbay ka,

ayon sa sikolohiya’t istatistika.

Ipagpaumanhin mo ‘pagkat

may masidhing suliranin sa bahay

dahil sabug-sabog ang mga t-shirt ko sa tukador.

Itatwa mo ang sarili,

itatwa mo, Paeng, ang sarili

at mabubuhay ka nang matining,

mapayapang panganganak sa iyo.

Pero pwera siste,

ito ang totoo sa ngayon,

parati akong nangangamba,

takot akong mabigo.

Ano nga ba ang dahilan ng pagpupursige?

Lunes ng tanghali: opisina, bentilador,

bolpen at kwaderno.

May nagdadalantao. ***

Pakikibagay ng Plastic Bag

Paeng Ferrer
(03 January 2010)

Sa ngayon, bilang manunulat,
hindi ko alam ang sasabihin.
Bakas pa ang mga kagat ko sa lapis.
Hugis plastic bag ang anino ko.
Puti. Tinangay ng hangin sa dagat.

Nakamamatay ang lamig
at nakaduduwag ang mga ligaw na hayop.
Ano ang ipinahihiwatig
ng mistulang malulupit na alon?
Na kasalanan ko?
Na 'di ako mahalaga?
O na maligaya siyang manlupig?

Sa ngayon, bilang mambabasa,
nakukumbinsi pa ako sa paliwanag
na maliit lamang ang tanaw ko.
Natatakot ako sa araw na hindi na
dahil sa ilalim ng dagat
ay lamig at dilim lamang.

Karamay ko ang mga bula.
Dinadala kung saan nais ng hangin,
ng bagyo, lindol, at mababangis na hayop.
Buong oras ko'y ukol sa ikinabubuhay.
'Di sa kinabukasan, identidad,
luwalhati, o pag-ibig.

Matututo raw akong mabuhay sa lamig
at ipaglaban ang makabuluhan.

Pasasaan ba't magiging tao muli ako.
Subalit sa ngayon, bilang plastic bag,
hindi ako magagapi ng tubig. ***

(Merong dugo sa ulap, isang gabi)

Paeng Ferrer
Pasko 2009

Merong dugo sa ulap, isang gabi,
nang magising ako sa bubong
ng abandonandong gusali.
Agad kong nilagpasan ang mga tanong
na bakit ako nandito?
Saang lugar ako tutungo?
Dahil walang dahilan
maski magpunta ako sa iba.

Nanghihimok ang buwan
sa likod ng ulap.
Kailan ko ba huling naalala ang buwan?
O ang mga pangarap ko?
Walang tao sa kalsada.
Sa malayo’y mahihinang yabag
at halakhak. Maya-maya’y wala na.
Wala akong baon
at simpleng damit lamang ang suot.
May halumigmig sa paghinga.
Mabilis ang kilos ng relos.
Ito ang samyo ng ‘di mahabol
na oras, minuto, segundo.
Ito ang samyo ng populasyon,
ng tuberkulosis, at pneumonia.

Manhid kong minasdan ang paligid.
Wala akong maalala
at walang balak gawin.
Wala akong kalaban.
Wala akong ipinaglalaban.

Alipin ako ng syudad,
ng populasyon, ng tuberkulosis,
at pneumonia.
Paano ko ba paghahaluin ang ideya
na ‘di mangingibabaw
ang talambuhay ko?
Pero mahalaga pa rin ako?
Tulad ng buwang maliit
na parte ng kalawakan
subalit anong laki sa mata ko.***

Paeng's El Bimbo Variations*

El Bimbo Variation: Miguel Hernandez Version

I am the bison who's stiff to dance
And you are the vinyl bent by old age
But still prances with lightning.

The phonograph feasts at my sides
Turning the ox facile and pliant.
Paraluman is the knife stabbed at my heart.

Thunders agree with the blade
Like electric current torturing my being.
But we continue to dance, indeed we do. #


A translitic or Homophony is a sound-alike translation. It translates poetry regardless of the original's actual meaning. Its main concern is if the words sound alike.

El Bimbo Variation: Translitics or Homophony

Come!, you can mow. See forest loom land?
Noon time, you eye butterflies! #


N+7 is when you take 7th dictionary word from the original piece:

Mukha + 7 = Mula
Mo + 7 = Modernismo
Si + 7 = Sibol
Noon + 7 = Notisya
Tayo + 7 = Tayubasi
Ay + 7 = Ayon
Bata + 7 = Bataw
Pa + 7 = Pababa

El Bimbo Variation: N+7 Version

Ang modernismo ay bataw.
'Di gaya ng nauusong organik
na pamumuhay, kundi katulad
ng patola sa pulis patola
at kangkungan kung saan ito pupulutin.
Hindi rin ang layon ng moderno
kundi ang labis na tayubasing
kultura ng pagsang-ayon
sa pagtaas ng mataas
habang pababa nang pababa ang marami.
Na para bang ito'y notisya
o memo sa opisina
na 'di pwedeng suwayin
pagkat walang nagtatanong.

Nagmamalaki si amo't
marami siyang produkto.
Pero ang produkto'y sumisibol
sa lakas paggawa,
hindi mula sa kanya. #


El Bimbo Variation: Pablo Neruda Version

Aking kapatid ang huni ng fonografo
At parating kausap ang mga eskenita.
Nangyaring ako'y napagod sa mga santo,
Ermitanyo, kapilya, at mga simbahan.

Nasaan ka na o aking Paraluman?
Iyong bawiin ang lahat ng aking pag-aari
'Wag lamang ang pagdulas ng aking kamay
Sa iyong makikinis na braso.

Kung ako'y iyong lilisani't lilimutin,
Aking mas nais na ika'y madaganan ng karwahe.
Marubdob, na sa iyong pagkamatay,
Kapares nito'y pagkitil sa aking buhay. #


El Bimbo Variation: Cut Up Version


*Inspired by Adam David's El Bimbo Variations: 99 Versions of a Line

I couldn't find the direct link to Adam David's El Bimbo Variations. You can google it. Just type PDF El Bimbo Variations. Or you can see his blog at wasaaak.blogspot.com