Untitled 01 Apr 2011

ni Paeng Ferrer

Wala na akong maisulat sa ngayon.

Nalunod na ang aking sarili.

Ang pagtula ay tagumanak.

Lumalabas na ang sanggol

sa pwerta diretsong basura.

Dinadayo ng langaw ang sangsang.

Tondo, Payatas, Antipolo.

“Hindi pagdadalantao ang pagsusulat,

hindi rin siguro ito mabaho,”

dalumat ng mistulang pantas.

Ang negatibong pinarami

ng kapwa negatibo

ay magiging positibo

kaya’t positibo ang pagkatha.

Pakinggan ang katwiran kong balintunay,

hindi ka maligaya kung malumbay ka,

ayon sa sikolohiya’t istatistika.

Ipagpaumanhin mo ‘pagkat

may masidhing suliranin sa bahay

dahil sabug-sabog ang mga t-shirt ko sa tukador.

Itatwa mo ang sarili,

itatwa mo, Paeng, ang sarili

at mabubuhay ka nang matining,

mapayapang panganganak sa iyo.

Pero pwera siste,

ito ang totoo sa ngayon,

parati akong nangangamba,

takot akong mabigo.

Ano nga ba ang dahilan ng pagpupursige?

Lunes ng tanghali: opisina, bentilador,

bolpen at kwaderno.

May nagdadalantao. ***

Pakikibagay ng Plastic Bag

Paeng Ferrer
(03 January 2010)

Sa ngayon, bilang manunulat,
hindi ko alam ang sasabihin.
Bakas pa ang mga kagat ko sa lapis.
Hugis plastic bag ang anino ko.
Puti. Tinangay ng hangin sa dagat.

Nakamamatay ang lamig
at nakaduduwag ang mga ligaw na hayop.
Ano ang ipinahihiwatig
ng mistulang malulupit na alon?
Na kasalanan ko?
Na 'di ako mahalaga?
O na maligaya siyang manlupig?

Sa ngayon, bilang mambabasa,
nakukumbinsi pa ako sa paliwanag
na maliit lamang ang tanaw ko.
Natatakot ako sa araw na hindi na
dahil sa ilalim ng dagat
ay lamig at dilim lamang.

Karamay ko ang mga bula.
Dinadala kung saan nais ng hangin,
ng bagyo, lindol, at mababangis na hayop.
Buong oras ko'y ukol sa ikinabubuhay.
'Di sa kinabukasan, identidad,
luwalhati, o pag-ibig.

Matututo raw akong mabuhay sa lamig
at ipaglaban ang makabuluhan.

Pasasaan ba't magiging tao muli ako.
Subalit sa ngayon, bilang plastic bag,
hindi ako magagapi ng tubig. ***

(Merong dugo sa ulap, isang gabi)

Paeng Ferrer
Pasko 2009

Merong dugo sa ulap, isang gabi,
nang magising ako sa bubong
ng abandonandong gusali.
Agad kong nilagpasan ang mga tanong
na bakit ako nandito?
Saang lugar ako tutungo?
Dahil walang dahilan
maski magpunta ako sa iba.

Nanghihimok ang buwan
sa likod ng ulap.
Kailan ko ba huling naalala ang buwan?
O ang mga pangarap ko?
Walang tao sa kalsada.
Sa malayo’y mahihinang yabag
at halakhak. Maya-maya’y wala na.
Wala akong baon
at simpleng damit lamang ang suot.
May halumigmig sa paghinga.
Mabilis ang kilos ng relos.
Ito ang samyo ng ‘di mahabol
na oras, minuto, segundo.
Ito ang samyo ng populasyon,
ng tuberkulosis, at pneumonia.

Manhid kong minasdan ang paligid.
Wala akong maalala
at walang balak gawin.
Wala akong kalaban.
Wala akong ipinaglalaban.

Alipin ako ng syudad,
ng populasyon, ng tuberkulosis,
at pneumonia.
Paano ko ba paghahaluin ang ideya
na ‘di mangingibabaw
ang talambuhay ko?
Pero mahalaga pa rin ako?
Tulad ng buwang maliit
na parte ng kalawakan
subalit anong laki sa mata ko.***

Paeng's El Bimbo Variations*

El Bimbo Variation: Miguel Hernandez Version

I am the bison who's stiff to dance
And you are the vinyl bent by old age
But still prances with lightning.

The phonograph feasts at my sides
Turning the ox facile and pliant.
Paraluman is the knife stabbed at my heart.

Thunders agree with the blade
Like electric current torturing my being.
But we continue to dance, indeed we do. #


A translitic or Homophony is a sound-alike translation. It translates poetry regardless of the original's actual meaning. Its main concern is if the words sound alike.

El Bimbo Variation: Translitics or Homophony

Come!, you can mow. See forest loom land?
Noon time, you eye butterflies! #


N+7 is when you take 7th dictionary word from the original piece:

Mukha + 7 = Mula
Mo + 7 = Modernismo
Si + 7 = Sibol
Noon + 7 = Notisya
Tayo + 7 = Tayubasi
Ay + 7 = Ayon
Bata + 7 = Bataw
Pa + 7 = Pababa

El Bimbo Variation: N+7 Version

Ang modernismo ay bataw.
'Di gaya ng nauusong organik
na pamumuhay, kundi katulad
ng patola sa pulis patola
at kangkungan kung saan ito pupulutin.
Hindi rin ang layon ng moderno
kundi ang labis na tayubasing
kultura ng pagsang-ayon
sa pagtaas ng mataas
habang pababa nang pababa ang marami.
Na para bang ito'y notisya
o memo sa opisina
na 'di pwedeng suwayin
pagkat walang nagtatanong.

Nagmamalaki si amo't
marami siyang produkto.
Pero ang produkto'y sumisibol
sa lakas paggawa,
hindi mula sa kanya. #


El Bimbo Variation: Pablo Neruda Version

Aking kapatid ang huni ng fonografo
At parating kausap ang mga eskenita.
Nangyaring ako'y napagod sa mga santo,
Ermitanyo, kapilya, at mga simbahan.

Nasaan ka na o aking Paraluman?
Iyong bawiin ang lahat ng aking pag-aari
'Wag lamang ang pagdulas ng aking kamay
Sa iyong makikinis na braso.

Kung ako'y iyong lilisani't lilimutin,
Aking mas nais na ika'y madaganan ng karwahe.
Marubdob, na sa iyong pagkamatay,
Kapares nito'y pagkitil sa aking buhay. #


El Bimbo Variation: Cut Up Version


*Inspired by Adam David's El Bimbo Variations: 99 Versions of a Line

I couldn't find the direct link to Adam David's El Bimbo Variations. You can google it. Just type PDF El Bimbo Variations. Or you can see his blog at wasaaak.blogspot.com

untitled: Cut up Poem

A Cut up Poem is a piece written using selected words. These words are chosen from a newspaper article. The author browses or scans a news item. He/she encircles terms that strike him/her. Finally, he/she composes a poem using the gathered words.

Usually, writers sound the same when their various outputs are compared. Authors utilize this writing exercise for them to step out of their "writing boxes". It allows them to think of words and phrases they wouldn't normally come up with.


untitled: Cut up Poem

Paeng Ferrer
12 Sept. 09

My closest friend,
we reside in tribes
that are similar,
but mostly different.
The unemployed is my tribe.
I am unreached
from these brutal treks
and broken bridges.
You are the nation's hero.
Your trite monument remains
proud through weathers.

But sometimes we switch.
I am the hero and you are the unwaged.
The knots in my varicose veins
are like your exhausted schedule
that alienates me.

Then, we switch again.
Your weary stance remains.
I merely stare and think,
knowing that I think too much
which, most of the time,
amounts to no more than a void.
I feel humiliated for a little while.

Still, I know you are genuine.
Oh, how your compassion
is breaking my suffering.#

Three Second Addiction: Cut up Poem

Paeng Ferrer
12 Sept. 09

Like reruns of a slideshow,
I memorize your imperfect crevices,
smiles, and beauties.
Tell me, best as you can,
give the order & I will never stop.
Your syllables make me alert
for three seconds.
I'm addicted, yes,... I realize.
What, then, is the corresponding sequence?
I delight another three seconds.
I delight another three seconds.
Online memories
and memory-based psychologies
of intimacy and limerence.
I delight another three seconds.#

Para sa Isang Kalakbay

Paeng Ferrer
(21 Aug 09)

Umaatras ang aking lakas ng loob
tuwing 'di ka mahagilap.
Tulad ng lagusang 'di nauubos.
Saan na nga ba ako tutungo?

Nananamlay ang mga binti ko
at bumubulagta ako sa sulok
upang magpahinga.
Nasasaid na ang baong tubig
at kumukurap ang munting sulo.
Napapagal din pala ang ilaw.

Totoo nga ba ang naririnig
na mga halakhak sa labas?
Nawa'y 'di guni-guni't bangungot.

Ginigising ako ng realidad
sa kweba. Mga ahas, gagamba,
paniki, daga, at alupihan.

Tiyak nga ba ang distansya?
Kinukwenta at sinusukat?
Malapit ka kung malapit
at malayo kung malayo?
O anong layo mo ngayon.

Kay sayang pangarap ang paglaya!
Pinakikinggan natin ang ingay
at galak ng mga tao sa labas.

Isa kang hamog dito sa kuweba.
Nagpapatunay sa halaga ng pag-asa
ang pagdampi mo sa mga uhaw kong labi.

Siguro'y mahaba pa ang lagusan
subalit nararamdaman ko
na matagal pa ang kakayahan kong kumilos,
sumulong, lumaban.

Ikaw ang aking tagapagligtas.
Oo,... ikaw ang aking salbasyon. #